Elke vrijdag staat er een nieuwe column Moeder met ambities online. In deze column vertelt een mama (to be) over hoe zij het moederschap combineert met haar ambities. Maureen (20) raakte op haar zestiende zwanger van haar eerste kindje. Inmiddels heeft zij haar tweede kindje mogen verwelkomen. Vandaag vertelt ze over hoe ze het heeft ervaren om op haar zeventiende haar eerste kindje te krijgen. En hoe zij haar opleiding, eigen blog en haar boek schrijft met twee jonge kinderen.

Ik ben Maureen (20) en ben 2,5 jaar geleden getrouwd met Julian. Samen met mijn man heb ik twee kinderen. Thijmen (3) is ons oudste kind en Marieke (0) is ons tweede kind. Zij is in maart van dit jaar geboren. Ik was zeventien toen ik Thijmen kreeg. Op dat moment had ik natuurlijk nog niet alles voor elkaar om een kind te krijgen. Ik mocht met veel moeite over naar het tweede jaar van mijn opleiding. Julian had net zijn opleiding afgerond en moest toen fulltime werken om ons te kunnen onderhouden. Een eigen huis hadden we toen nog niet. We woonden met z’n drieën bij mijn ouders. Nu, drie jaar later, wonen we op onszelf, heb ik bijna mijn studie afgerond, blog ik alweer bijna twee jaar op mijn blog mamamaureen.nl, ben ik bezig met het schrijven van een boek en wil ik binnenkort mijn eigen webshop beginnen.

Zwanger naar school

Eind 2015 raakte ik zwanger van Thijmen. Totaal niet gepland natuurlijk. Ik was toen nog maar zestien. Julian en ik woonden allebei nog bij onze ouders en waren nog niet eens een jaar bij elkaar. Daarnaast waren we allebei nog bezig met een opleiding. Ik was net begonnen met mijn opleiding maatschappelijke zorg. Met veel moeite heb ik mij door het eerste schooljaar heen geworsteld. Het was niet altijd fijn om als zwangere meisje naar school te gaan, maar ik wilde over naar het tweede jaar. Vlak voor de zomervakantie werd Thijmen geboren. Negen weken na de geboorte begon ik vol goede moed en gemotiveerd aan het tweede jaar van mijn opleiding.

Het was niet altijd fijn om als zwangere meisje naar school te gaan, maar ik wilde over naar het tweede jaar. Vlak voor de zomervakantie werd Thijmen geboren.

Gestopt met mijn studie

Na vijf weken was ik ook alweer gestopt met de opleiding. Het voelde niet goed om vijf dagen van huis te zijn en mijn kind bij mijn ouders en schoonouders achter te laten. Ik wou mijn zoon zelf opvoeden. Daarnaast paste de opleiding niet bij mij, maar omdat ik moeder was dacht ik dat ik geen keuze had om te stoppen met mijn opleiding. Ik wist dat ik een opleiding wilde afronden, maar naar school gaan was voor mij niet de juiste manier. Door te stoppen met school heb ik ervoor gekozen wat mij gelukkig maakt en niet wat er van mij verwacht werd als tienermoeder.

Op dat moment voldeed ik aan het vooroordeel over tienermoeders, namelijk dat ze thuis zitten bij hun kind. Dat deed ik inderdaad, maar ik ben toen wel begonnen met de thuisstudie ‘mediavormgeving’. Er waren genoeg mensen die hun bedenkingen hadden over een thuisstudie. Ze dachten dat het te pittig voor me zou zijn om thuis een studie te gaan volgen. Ik moet toegeven dat ik wel een paar keer heb overwogen om te stoppen met de opleiding. Ik vond het heel moeilijk om een opleiding te volgen zonder begeleiding. Ook vond ik het lastig om een ritme te vinden in het moederschap en mijn studie.

Ik had geen moedergevoel

Totdat mijn zoon anderhalf jaar oud was, heb ik me lichamelijk en mentaal heel slecht gevoeld. De bevalling had veel met mijn lichaam gedaan. Mentaal was het ook zwaar om op mijn zeventiende moeder te worden, waarbij ik mij schuldig voelde over dat ik het moedergevoel niet had. Die eerste twee jaar na de geboorte van Thijmen heb ik daardoor bijna niks gedaan aan mijn studie, maar vooral gewerkt aan mezelf. Na twee jaar voelde ik mij een stuk zelfverzekerder en sterker. Ik had vertrouwen in mezelf dat ik kon bereiken wat ik wou zolang ik er maar hard voor werkte. Toen ik zwanger raakte van Marieke, was dat een extra motivatie om mijn studie af te maken. Ik wou zoveel mogelijk afronden voordat Marieke werd geboren. Bijna al mijn vrije tijd ging naar mijn studie.

We zijn nu een jaar verder en ik ben bijna klaar met de theorie van mijn studie. Daarna moet ik nog stage lopen en dan hoop ik over een jaar helemaal klaar te zijn met mijn opleiding. Ik ben best wel trots op mezelf dat ik al zover ben gekomen terwijl niet iedereen er vertrouwen in had. Ik heb er hard voor gewerkt en hard werken, loont. In september 2017 ben ik begonnen met een eigen blog over mijn ervaringen als tienermoeder. Ik wil hiermee laten zien aan andere meiden dat het leven niet stopt als je op jonge leeftijd moeder wordt. Dat ik anderen meiden ook al heb kunnen helpen, doet me goed en motiveert mij om hier meer mee te doen in de toekomst. Ik weet precies door welke situaties ze heen moeten en ben blij dat ik ze met mijn ervaringen op mijn blog mamamaureen.nl een beetje kan helpen. In het begin richtte ik mij veel op het tienermoederschap op mijn blog. Nu probeer ik mijn blog uit te breiden met andere onderwerpen en maak ik sinds kort vlogs.

Ambitieus ben ik altijd al geweest en dat zal ook niet veranderen. Ik hoop dat ook aan mijn kinderen door te kunnen geven. Met ambities ga je de toekomst positiever tegemoet.

Bezig met een boek schrijven

Naast mijn studie en blog, schrijf ik ook nog een boek. Ik ben er al een jaar mee bezig, maar heb tijdens de zwangerschap van Marieke het boek even aan de kant gezet. Ik wilde mijn tijd besteden aan mijn studie in plaats van mijn boek. Inmiddels heb ik het schrijven van mijn boek weer opgepakt en hoop ik deze begin van 2020 uit te brengen. Naast mijn boek wil ik volgend jaar een eigen webshop opzetten. Ik volg natuurlijk de opleiding ‘mediavormgeving’, waarmee ik makkelijk vanuit huis kan werken. Dat is mijn doel dan ook. Inmiddels heb ik genoeg kennis om producten te ontwikkelen en ben ik daar dan ook sinds kort mee bezig. In ieder geval heb ik dus naast het moederschap genoeg ambities en plannen voor de toekomst. Dat ik moeder ben, heeft mij juist geïnspireerd om te doen wat ik wil en leuk vind. Ambitieus ben ik altijd al geweest en dat zal ook niet veranderen. Ik hoop dat ook aan mijn kinderen door te kunnen geven. Met ambities ga je de toekomst positiever tegemoet.

Write A Comment

Pin It