Ondernemen met kinderen is een hele ervaring an sich. Ik vind het moeilijk. Lastig. Hard. Zwaar. En deze woorden drukken het nog het minst uit wat ik er echt van vind. Ondernemen houdt in dat je 24/7 werkt. Geen stopknop. Continu bezig zijn. Geen deur achter je dicht trekken en je collega’s fijne avond wensen. Nee, ondernemen is zwaar, vooral als je moeder bent.

Niet werken betekent geen inkomsten

Het is wel zo. Als ik het een paar weken rustig aan doe en even geen samenwerkingen aanneem, dan heb ik geen inkomsten. Voel je je even niet goed op je werk? Dan neem je je verlofdagen toch op? En krijg je alsnog hetzelfde bedrag aan het eind van de maand op je rekening gestort. Bij ondernemen is dit helaas niet zo. Ik houd van mijn blog en ik doe wat ik leuk vind, maar met kinderen kan ik het me eigenlijk niet permitteren om geen samenwerkingen aan te nemen.

Continu moe

Ik ben continu moe. Ik barst van de energie in mijn hoofd. Er komen steeds nieuwe ideeën in me op en als ik echt niet door kan slapen, kruip ik achter mijn laptop om mijn ideeën uit te werken. Of als ik het in mijn hoofd krijg dat mijn blog een nieuwe layout nodig heeft, dan ben ik 3 á 4 uur bezig om een nieuw thema te bouwen. Of als ik zo veel mails heb, dan werk ik nog wel even door tot 01.00 uur om deze weg te werken. Maar hey, als mijn man de dag erna gaat werken en mijn peuter en/of baby besluit dat haar dag om 07.00 uur begint, dan moet ik ook maar opstaan. Ik ben dus eigenlijk continu moe.

Een sociaal leven

Ondanks ik mijn werk echt leuk vind en mijn kinderen natuurlijk ook, ben ik continu hiermee bezig. In de weekenden ben ik eigenlijk ook wel op. Werken, steeds het beste uit mezelf naar boven willen halen, een scriptie schrijven, het huishouden en mijn kindjes verzorgen, vergt veel energie. In het weekend loop ik daarom ook altijd als een zombie door het huis en vergeet ik zelfs mijn tanden te poetsen. Maar hey, mijn kinderen zijn aangekleed en hebben eten gekregen. Het gaat om balans. Maar een sociaal leven heb ik niet echt.

Ik wil te veel

Ik wil te veel. Iets dat ik elke dag tegen mezelf zeg. Ik wil een boek schrijven, dus ik ga een boek schrijven. Ik wil een nieuwe onderneming, dus begin ik een online marketing bureau. Ik wil een nieuw concept voor mijn blog, dus schrijf ik dit op. Ik wil meer betaalde samenwerkingen, dus ga ik hier naar op zoek. Ik ben dus eigenlijk continu bezig en eigenlijk wil ik veel te veel tegelijk. Hierdoor raak ik soms de focus kwijt en raak ik gestresst. Ik kan wel 20 ondernemingen starten omdat ik dat wil, maar mijn berg was wordt niet door de kabouters gedaan en mijn kinderen kunnen helaas nog niet zelfstandig naar het toilet, eten maken of in bad.

Het is zwaar

Ondernemen met jonge kinderen is zwaar. Je staat continu aan. Buiten het feit dat je continu aan staat omdat je een moeder bent, sta je ook continu aan voor je onderneming. De eerste jaren zijn namelijk zwaar voor een onderneming. Het is eigenlijk een nieuwe baby. Het heeft de eerste jaren veel liefde en aandacht nodig om te groeien. Maar als het uit eindelijk gegroeid is, loopt het vanzelf wel. Moet je nagaan dat je naast die baby ook nog twee baby’s thuis hebt. Mijn man dan nog niet even meegeteld, want die weet ook nog steeds niet waar hij de wasmand kan vinden.

Vrijheid

Ondanks ik continu aan sta, heb ik wel ‘vrijheid’. Wel even tussen aanhalingstekens want zo voelt het niet. Je bent er toch dag en nacht mee bezig, maar even los daarvan ben je grotendeels thuis. Even een lunch pakken met een vriendin of je ziek kind van de kinderopvang ophalen, kan makkelijk. Ik hoef aan niemand verantwoordelijkheid af te leggen. En dat is wel het soort vrijheid dat ik nodig heb met jonge kinderen. Mijn tijd zelf indelen en hierdoor dus ook me-time kan inplannen. Ik hoef niet tegen mijn baas te zeggen dat ik even in bad ga met Ed Sheeran op de achtergrond. Nee, dat doe ik gewoon als ik daar behoefte aan heb.

Heb jij een eigen onderneming met (jonge) kinderen? En hoe ervaar jij dit?

Write A Comment

Pin It