Van 0 naar 1 kind is een grotere overgang dan 1 naar 2, dat is één ding zeker. Maar twee kinderen onder de 2 jaar, hoe gaat dat dan? Sommige ouders kiezen er bewust voor om pas aan een tweede te beginnen als de eerste al zelfstandiger is. Die keuze snap ik erg goed. Het is namelijk soms best lastig om op te staan en wetend dat je niet één maar twee kinderen zelf moet aankleden en eten moet geven. Want dat kan de eerste immers nog niet zelf.

Spontaan

Ik moet zeggen dat ik het best wennen vond toen ik Fenna kreeg. Je ‘spontane’ leven is voorbij. Even naar de film? Eh, eerst een oppas. Op stap gaan? Eh, eerst een slaapplek voor de baby. En uit eten gaan? Ha-ha, het is bedtijd. En geloof me: je wilt niet met een oververmoeid kind naar een restaurant gaan (mits het nog een baby is, dan slapen ze wel veel). Maar goed, van 1 naar 2 beviel mij daarom ook beter. Je weet hoe alles moet, je hebt vaak nog alles in huis en je weet wat je te wachten staat. Het nieuwigheid is er al vanaf en je bent al een ervaren moeder. Vooral voelde ik me zo omdat Fenna pas 18 maanden oud was toen Farah werd geboren. Ik had nog het gevoel dat ik pas was bevallen van Fenna.

Relaxter

Nu word je ook makkelijker in alles als je 2 kinderen hebt, vind ik dan. Bij elk krampje of huiltje sta je niet meer echt te springen bij je tweede baby. ‘Dat hoort erbij’ denk je dan steeds of ‘het gaat wel weer over’. Nu moet ik zeggen dat ik bij Fenna ook niet echt zo’n moeder maniak was die om elk krampje, elk huiltje en elke poepluier nu meteen naar de huisarts stormde. Zelfs toen Fenna een keer 39 graden koorts had, zei ik tegen mensen dat het erbij hoorde en het wel weer over ging. Natuurlijk keken bepaalde mensen mij raar aan, want ik was toch immers haar moeder en vond ik het dan niet vreselijk? Nee, ik vond het niet vreselijk, natuurlijk wel zielig voor haar, maar niet zozeer voor mezelf.

Dingen anders doen

Nu zijn er wel een paar dingen veranderd, want met twee kindjes gaat dat dus echt niet. Of nou ja, het gaat wel, maar wel wat moeilijker. Zoals… boodschappen doen. Ik vond het al een heel karwei om met Fenna even naar de supermarkt te gaan. Ze wil overal bij, alles hebben en schreeuwde alles bij elkaar als ze iets niet kreeg. En buiten dat, om met alles én een kind te sjouwen, was ook geen geweldige combinatie. Daarom bestel ik nu iedere donderdag mijn boodschappen online bij de Jumbo. Op de vrijdagavond wordt het gebracht en ik hoef het huis niet uit. Het is echt veel makkelijker met twee kinderen om je boodschappen laten te bezorgen, zeg ikzelf. Het boodschappen an sich duurt al een uur of anderhalf uur als je naar de supermarkt gaat. Nu klik je je producten aan en na een dag is het binnen. En om even snel iets te halen bij de supermarkt is natuurlijk wel haalbaar, maar geen boodschappen voor een hele week.

Ritme

Ik moet wel nog even wennen aan het ritme. Fenna slaapt al makkelijk door van 19.00 uur tot 10.00 uur, en Farah natuurijk nog niet. Ik moet mezelf weer even instellen om weer vaak wakker te zijn in de nacht. Je lichaam bereid je daar ook al op voor tijdens je zwangerschap, maar dat neemt niet weg dat je moe bent. Als ik dan een dagje vrij ben en de kids ook thuis zijn, zit slapen er ook gewoon simpelweg niet in. Elke keer als Fenna slaapt, wil ik 100 dingen doen thuis waardoor ik zelf niet ga slapen. Of Farah slaapt weer niet op dat moment of doet een uur over de fles, waardoor het dutje van Fenna weer voorbij is. Slaap zit er dus wel niet meer in bij twee kindjes onder de 2 jaar.

Maar al bij al, vind ik het wel makkelijker. Ik ben makkelijker. Jean-luc is makkelijker. Iedereen is makkelijker.

Hoe heb jij de overgang ervaren van 1 naar meerdere kinderen?

Liefs,

Rowena

Write A Comment